{"id":754,"date":"2022-08-22T19:03:45","date_gmt":"2022-08-22T19:03:45","guid":{"rendered":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/?p=754"},"modified":"2022-08-28T19:08:50","modified_gmt":"2022-08-28T19:08:50","slug":"choroba-afektywna-dwubiegunowa-czyli-ze-skrajnosci-w-skrajnosc-monika-kotlarek","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/choroba-afektywna-dwubiegunowa-czyli-ze-skrajnosci-w-skrajnosc-monika-kotlarek\/","title":{"rendered":"Choroba afektywna dwubiegunowa, czyli ze skrajno\u015bci w skrajno\u015b\u0107 – Monika Kotlarek"},"content":{"rendered":"\n

Choroba afektywna dwubiegunowa, czyli ze skrajno\u015bci w skrajno\u015b\u0107 <\/em>to ju\u017c trzecia ksi\u0105\u017cka Moniki Kotlarek wypuszczona na \u015bwiat przez wydawnictwo Sensus. Poprzednie dotycz\u0105ce: depresji<\/a> i borderline<\/a> by\u0142y napisane i z\u0142o\u017cone mniej wi\u0119cej w takim samym klimacie. Czy nowa publikacja si\u0119 od nich r\u00f3\u017cni?<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli mia\u0142abym szuka\u0107 tu jakiej\u015b r\u00f3\u017cnicy (poza tematem rzecz jasna) to na wierzch wysuwa mi si\u0119 to, \u017ce ksi\u0105\u017cka mnie nu\u017cy\u0142a, ale te\u017c irytowa\u0142a. Kilkakrotnie mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce zawarte w niej informacje si\u0119 powtarzaj\u0105. \u017be niemal te same fragmenty, a przynajmniej dotycz\u0105ce identycznej kwestii, powtarzane s\u0105 raz za razem. Odnios\u0142am wra\u017cenie jakby ksi\u0105\u017cki nikt nie przeczyta\u0142 lub nie zrobi\u0142 tego na tyle dok\u0142adnie by za\u015bwita\u0142a mu my\u015bl: „ej, ale to ju\u017c by\u0142o!” U mnie pojawia\u0142a si\u0119 ona do\u015b\u0107 cz\u0119sto.<\/p>\n\n\n\n

Druga opcja jest taka, \u017ce chodzi\u0142o o sztuczne nabicie stron, rozwleczenie tre\u015bci, czasem nawet powielenie, by publikacja by\u0142a grubsza. Za tym argumentem przemawia tak\u017ce fakt, \u017ce na ko\u0144cu mamy naprawd\u0119 baaardzo du\u017co za\u0142\u0105cznik\u00f3w, tabelek, \u0107wicze\u0144 i innych tego typu bajer\u00f3w, pomocnych do pracy. I cho\u0107 pocz\u0105tkowo zaskoczy\u0142o mnie, \u017ce tego jest tak du\u017co, \u017ce zajmuje to tyle miejsca, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by spo\u017cytkowa\u0107 na tre\u015b\u0107, to p\u00f3\u017aniej pomy\u015bla\u0142am, \u017ce w sumie ja nie chc\u0119 ju\u017c wi\u0119cej tre\u015bci, a za\u0142\u0105czniki mog\u0105 si\u0119 przyda\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Tak, my\u015bl\u0119, \u017ce za\u0142\u0105czniki (cho\u0107 nie wszystkie), s\u0105 najwi\u0119kszym pozytywem tej ksi\u0105\u017cki. Jest tu sporo materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119 przydatne dla os\u00f3b chorych i warto z nich korzysta\u0107. Cho\u0107 wiadomo, \u017ce to nie zast\u0105pi psychoterapii i trzeba o tym pami\u0119ta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Odno\u015bnie tre\u015bci, w pewnym sensie jest ona porz\u0105dkuj\u0105ca. Z jednej strony do\u015b\u0107 encyklopedycznie, teoretycznie, sztywno, z drugiej natomiast mamy tu – jak zawsze w ksi\u0105\u017ckach Kotlarek – opowie\u015bci os\u00f3b chorych. Wiadomo, \u017ce to dobry zabieg, bowiem o wiele \u0142atwiej zrozumie\u0107 i poczu\u0107 co\u015b, co nie jest such\u0105 teori\u0105, tylko wprowadza nas w niedost\u0119pne dla wszystkich zakamarki, pokazuj\u0105c od wewn\u0105trz, bardzo obrazowo czym jest ChAD. I pod tym wzgl\u0119dem jest to dobre, pozwala na lepsze zrozumienie, odnalezienie si\u0119, ale te\u017c znormalizowanie tego, co dla wielu wydaje si\u0119 totalnie obce. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Spodoba\u0142o mi si\u0119, \u017ce autorka po\u015bwi\u0119ci\u0142a ca\u0142y rozdzia\u0142 na to jak m\u00f3wi\u0107, jak okre\u015bla\u0107 osoby chore, czego lepiej nie stosowa\u0107. Zabola\u0142a mnie jednak niekonsekwencja w tym podej\u015bciu. Bo z jednej strony uwa\u017cno\u015b\u0107 na s\u0142owa, delikatno\u015b\u0107 w u\u017cywaniu ich, nie stygmatyzowanie, z drugiej natomiast, w kolejnym rozdziale okre\u015blenie „alkoholik”. Zabola\u0142o, zaku\u0142o w oczy, zniesmaczy\u0142o. Rozumiem, \u017ce w po\u015bpiechu mo\u017ce si\u0119 ka\u017cdemu wymskn\u0105\u0107 jaki\u015b kiepski zwrot, niefortunny i krzywdz\u0105cy skr\u00f3t my\u015blowy… ale no w\u0142a\u015bnie: w po\u015bpiechu. Ca\u0142y czas nie mog\u0119 wyzby\u0107 si\u0119 wra\u017cenia, \u017ce ta ksi\u0105\u017cka zosta\u0142a stworzona w olbrzymim po\u015bpiechu, przez co w moim odczuciu prze\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 to na jako\u015b\u0107 i sprawi\u0142o, \u017ce bardzo trudno by\u0142o mi przez ni\u0105 przebrn\u0105\u0107 i mozolnie sz\u0142a mi lektura, o zabraniu si\u0119 do pisania tego tekstu nie wspominaj\u0105c. <\/p>\n\n\n\n

Choroba afektywna dwubiegunowa, czyli ze skrajno\u015bci w skrajno\u015b\u0107 <\/em>to wed\u0142ug mnie najgorsza z dotychczasowych publikacji Moniki Kotlarek. Nie ukrywam, \u017ce przykro mi z tego powodu, bowiem liczy\u0142am na fajn\u0105, lekk\u0105, ale tak\u017ce warto\u015bciow\u0105 i otwieraj\u0105c\u0105 oczy lektur\u0119, kt\u00f3r\u0105 b\u0119d\u0119 mog\u0142a poleca\u0107 swoim pacjentom z ChADem i\/lub ich bliskim. Tu widz\u0119 za du\u017co niedoci\u0105gni\u0119\u0107 bym mog\u0142a to robi\u0107 w pe\u0142ni w zgodzie ze sob\u0105, bez \u017cadnych zastrze\u017ce\u0144. Niemniej „na bezrybiu i rak ryba”, wi\u0119c b\u0119d\u0119 mie\u0107 t\u0119 pozycj\u0119 w pami\u0119ci. <\/p>\n\n\n\n