{"id":992,"date":"2023-02-14T16:03:58","date_gmt":"2023-02-14T16:03:58","guid":{"rendered":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/?p=992"},"modified":"2023-02-14T16:03:59","modified_gmt":"2023-02-14T16:03:59","slug":"sprawa-smierci-i-zycia-pamietnik-wybitnego-psychoterapeuty-i-jego-chorej-na-raka-zony-irvin-yalom-marilyn-yalom","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/sprawa-smierci-i-zycia-pamietnik-wybitnego-psychoterapeuty-i-jego-chorej-na-raka-zony-irvin-yalom-marilyn-yalom\/","title":{"rendered":"Sprawa \u015bmierci i \u017cycia. Pami\u0119tnik wybitnego psychoterapeuty i jego chorej na raka \u017cony – Irvin Yalom, Marilyn Yalom"},"content":{"rendered":"\n

Sprawa \u015bmierci i \u017cycia. Pami\u0119tnik wybitnego psychoterapeuty i jego chorej na raka \u017cony<\/em> to ksi\u0105\u017cka d\u0142ugo przeze mnie wyczekiwana. Nie tylko dlatego, \u017ce zawsze czekam na ksi\u0105\u017cki Yaloma, ale te\u017c dlatego, \u017ce chcia\u0142am przeczyta\u0107 co\u015b spod pi\u00f3ra Marilyn. Tu mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 do\u015bwiadczy\u0107 s\u0142\u00f3w Irva, ale te\u017c jego ma\u0142\u017conki.<\/p>\n\n\n\n

Teraz, gdy to napisa\u0142am, zastanawiam si\u0119 czy s\u0142owo „przyjemno\u015b\u0107” aby na pewno tu pasuje. Mam co do tego spore w\u0105tpliwo\u015bci. Dla mnie ta ksi\u0105\u017cka nie by\u0142a przyjemna. Zw\u0142aszcza, \u017ce nie jest to fikcja. Wiemy jak potoczy\u0142y si\u0119 losy Marilyn, wiemy, \u017ce Yalom jest od kilu lat wdowcem. Perspektywa tego, pod\u0105\u017canie za ich barwnymi opisami, przebijanie si\u0119 przez bolesne momenty by\u0142a zwyczajnie trudna. <\/p>\n\n\n\n

Zatem nie, nie chcia\u0142abym tu u\u017cywa\u0107 s\u0142owa „przyjemno\u015b\u0107”. Raczej by\u0142o to dla mnie ciekawe i bardzo warto\u015bciowe do\u015bwiadczenie. Zdecydowanie nie nale\u017ca\u0142o do przyjemnych. <\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c na pierwszych stronach dowiadujemy si\u0119, \u017ce to Marilyn by\u0142a pomys\u0142odawczyni\u0105 owej ksi\u0105\u017cki. To ona nak\u0142oni\u0142a m\u0119\u017ca do wsp\u00f3lnego pisania. I mamy tu przeplatane rozdzia\u0142y. Ma\u0142\u017conkowie pisz\u0105 je naprzemiennie. Opisuj\u0105 swoj\u0105 perspektyw\u0119, swoj\u0105 stron\u0119. Niekiedy s\u0105 one bardzo skrajne. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 w swoich pogl\u0105dach, co w \u017caden spos\u00f3b nie odbiera im pozytywnych uczu\u0107, jakimi siebie darz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

To co najmocniej wylewa si\u0119 z tej lektury, to mi\u0142o\u015b\u0107. Oboje wielokrotnie wspominaj\u0105 o tym jakimi uczuciami si\u0119 obdarowuj\u0105 ka\u017cdego dnia. Niesamowicie jest to obserwowa\u0107, w pewnym sensie towarzyszy\u0107, ch\u0142on\u0105\u0107. Ogrom tego jest wr\u0119cz nie do opisania – a jednak oni tego dokonali. I im wi\u0119ksza by\u0142a ta rado\u015b\u0107 z \u017cycia, bycia razem – tym wi\u0119kszy generowa\u0142o to we mnie smutek, na my\u015bl, \u017ce za chwil\u0119 si\u0119 to sko\u0144czy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Wielokrotnie wspomina\u0142am, \u017ce czas czytania danej lektury ma znaczenie. My\u015bl\u0119, \u017ce dla mnie mia\u0142 szczeg\u00f3lnie tym razem. Si\u0119gn\u0119\u0142am po Spraw\u0119 \u015bmierci i \u017cycia <\/em>tu\u017c przed moimi urodzinami. Dos\u0142ownie kilkana\u015bcie sekund po tym gdy przeczyta\u0142am fragment m\u00f3wi\u0105cy o \u015bmierci Marilyn, dosta\u0142am pierwsze \u017cyczenia urodzinowe tego dnia. Sprawi\u0142o to, \u017ce od\u0142o\u017cy\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119 na jaki\u015b czas, by m\u00f3c od niej odrobin\u0119 odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Yalom po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoje \u017cycie psychoterapii egzystencjalnej. Motyw \u015bmierci by\u0142 obecny w wi\u0119kszo\u015bci jego ksi\u0105\u017cek. Pi\u0119knie o niej opowiada\u0142. Pokazywa\u0142 nam r\u00f3\u017cne sesje. Opisywa\u0142 przypadki. Tu mo\u017cemy obserwowa\u0107 „mistrza od umierania”, kt\u00f3ry dla odmiany nie jest wy\u0142\u0105cznie psychoterapeut\u0105, ale te\u017c kochaj\u0105cym m\u0119\u017cem. Mn\u00f3stwo w tym emocji. Hektolitry \u0142ez. Ca\u0142e stosy s\u0142\u00f3w: i tych wypowiedzianych i tych zapisanych. <\/p>\n\n\n\n

Wielokrotnie mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce „ju\u017c to gdzie\u015b czyta\u0142am”. Nic dziwnego, skoro niemal wszystkie ksi\u0105\u017cki autora mam ju\u017c za sob\u0105 i zd\u0105\u017cy\u0142am si\u0119 przyzwyczai\u0107 do tego, \u017ce lubi on przytacza\u0107 niekt\u00f3re w\u0105tki, powtarza\u0107, ale te\u017c ogrom fragment\u00f3w zawarty by\u0142 w autobiografii. Podczas lektury irytowa\u0142o mnie to, zniech\u0119ca\u0142o chwilami do czytania. Jednak z perspektywy czasu, zastanawiam si\u0119 czy nie chodzi\u0142o o to by „obroni\u0107 si\u0119” przed ksi\u0105\u017ck\u0105. Jak ju\u017c wspomnia\u0142am, emocjonalny ci\u0119\u017car by\u0142 spory. Wydaje mi si\u0119, \u017ce pod\u015bwiadomie szuka\u0142am drogi ucieczki, pretekstu do od\u0142o\u017cenia na chwil\u0119 ksi\u0105\u017cki, odetchni\u0119cia od cierpienia. <\/p>\n\n\n\n

Skoro taki mechanizm u mnie zadzia\u0142a\u0142, my\u015bl\u0119, \u017ce nie znajd\u0119 lepszej rekomendacji. Je\u015bli chcecie przeczyta\u0107 co\u015b autentycznego, prawdziwego tak, \u017ce a\u017c boli w ko\u015bciach, to jest to odpowiednia pozycja. Sprawa \u015bmierci i \u017cycia. Pami\u0119tnik wybitnego psychoterapeuty i jego chorej na raka \u017cony<\/em> to opowie\u015b\u0107 o zmaganiu si\u0119 z umieraniem. Przygl\u0105daniu si\u0119 i „pozwalaniu” na odej\u015bcie ukochanej osobie. Obserwowaniu siebie i akceptacji nadchodz\u0105cego ko\u0144ca. Trwaniu w chorobie, ale te\u017c trwaniu przy osobie chorej. Opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015bci a\u017c po gr\u00f3b. A nawet dalej. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n