{"id":1233,"date":"2023-12-13T17:50:00","date_gmt":"2023-12-13T17:50:00","guid":{"rendered":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/?p=1233"},"modified":"2024-01-08T17:53:30","modified_gmt":"2024-01-08T17:53:30","slug":"rozproszone-umysly-gabor-mate","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/rozproszone-umysly-gabor-mate\/","title":{"rendered":"Rozproszone umys\u0142y – Gabor Mat\u00e9\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

Rozproszone umys\u0142y<\/em> to – a\u017c wstyd przyzna\u0107 – pierwsza ksi\u0105\u017cka Gabora Mat\u00e9, kt\u00f3r\u0105 czyta\u0142am. I jak nie trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107: ju\u017c teraz wiem, \u017ce nie ostatnia. <\/p>\n\n\n\n

Autor w swojej publikacji rozprawia si\u0119 z ADD (attention deficit disorder – zesp\u00f3\u0142 deficytu uwagi). Rozbraja go kawa\u0142ek po kawa\u0142ku, dziel\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119 na 7 cz\u0119\u015bci, z kt\u00f3rej ka\u017cda jest solidnie wypchana nie tylko wiedz\u0105, ale te\u017c bij\u0105cym z ka\u017cdej strony do\u015bwiadczeniem. Co ciekawe, tak\u017ce do\u015bwiadczeniem w\u0142asnym.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107, czyli: „Istota zespo\u0142u deficytu uwagi” to miejsce w kt\u00f3rym autor pi\u0119knie wy\u0142uskuje kluczowe, wa\u017cne, ale te\u017c „dr\u0119cz\u0105ce” elementy, kt\u00f3re tak bardzo potrafi\u0105 uprzykrza\u0107 \u017cycie. M\u00f3wi tu zar\u00f3wno o osobach doros\u0142ych, ale odwo\u0142uje si\u0119 te\u017c do dzieci\u0144stwa. Warto\u015bciowe cytaty na ten temat a\u017c si\u0119 wysypuj\u0105 z ksi\u0105\u017cki, jak chocia\u017cby: „Dla ma\u0142ego dziecka istniej\u0105 tylko dwie miary czasu: teraz i nie-teraz. Nie- teraz jest niesko\u0144czono\u015bci\u0105.” <\/p>\n\n\n\n

Druga cz\u0119\u015b\u0107 dotyczy stricte rozwoju m\u00f3zgu, kwestii biochemicznych, wi\u0119c mo\u017cna by przypuszcza\u0107, \u017ce jej lektura jest ci\u0119\u017csza, trudniejsza. I oczywi\u015bcie w pewnym sensie tak jest, natomiast autor zadba\u0142 o to, aby niemal ka\u017cda osoba si\u0119gaj\u0105ca po lektur\u0119 mog\u0142a przez ni\u0105 przej\u015b\u0107 ze zrozumieniem, ale i satysfakcj\u0105 – przynajmniej ja takie wra\u017cenie odnios\u0142am.<\/p>\n\n\n\n

Trzecia cz\u0119\u015b\u0107 dotyka kwestii rodzinnych i „spo\u0142ecznych korzeni”. Czwarta, r\u00f3wnie kr\u00f3tka jak poprzednia to „znaczenie cech ADD”. I cho\u0107 te dwa kawa\u0142ki wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 tak niewielkie, to patrz\u0105c na tre\u015b\u0107, zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 bardzo obszerne. Gabor nie zaniedba\u0142 tych temat\u00f3w, s\u0105 wysycone, ale te\u017c nie przegadane na si\u0142\u0119. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

„Dziecko z ADD a zdrowienie” to jeden z najd\u0142u\u017cszych rozdzia\u0142\u00f3w, podobnie jak kolejny: „Doros\u0142y z ADD”. Pe\u0142no tu warto\u015bciowych wskaz\u00f3wek, przyk\u0142ad\u00f3w, historii. Nie tylko pomagaj\u0105cych zrozumie\u0107, ale te\u017c w pewnym sensie mo\u017ce nawet „okie\u0142zna\u0107” i zaakceptowa\u0107 to, co wydaje si\u0119 by\u0107\/ jest dla nas trudne. <\/p>\n\n\n\n

Rozproszone umys\u0142y<\/em> to bardzo dobra, obszerna publikacja. I cho\u0107 napisa\u0142am na pocz\u0105tku, \u017ce nawet rozdzia\u0142y dotykaj\u0105ce biochemii, czyli te trudniejsze, s\u0105 \u0142atwe w lekturze, to teraz my\u015bl\u0119, \u017ce jednak nie. Zar\u00f3wno te rozdzia\u0142y, jak i wszystkie inne, w pewnym sensie s\u0105 trudne w lekturze, w odbiorze. <\/p>\n\n\n\n

Natomiast my\u015bl\u0119, \u017ce ta trudno\u015b\u0107 wynika z ci\u0119\u017caru problemu, kt\u00f3ry cz\u0119sto (teraz ju\u017c mniej), przez wiele os\u00f3b by\u0142 bagatelizowany, umniejszany. A prawda jest taka, \u017ce ka\u017cde zaburzenie, nawet takie pozornie niewielkie (bo tak bywa\u0142o kategoryzowane) to zawsze cierpienie. A to cierpienie mo\u017ce porusza\u0107, mo\u017ce by\u0107 trudne, mo\u017ce nie by\u0107 tak lekko przyswajane. Mo\u017ce by\u0107 te\u017c tak, \u017ce ta publikacja trafi\u0142a na taki w\u0142a\u015bnie czas w moim \u017cyciu, \u017ce subiektywnie, nie \u0142atwo by\u0142o mi przez ni\u0105 brn\u0105\u0107. Aczkolwiek je\u015bli mamy odbi\u0107 w bardziej obiektywn\u0105 stron\u0119: zdecydowanie jest ona warta uwagi, polecenia, nie tylko osobom zmagaj\u0105cym si\u0119 z zespo\u0142em deficytu uwagi czy ich bliskim, ale te\u017c osobom specjalistycznym, „z bran\u017cy”, do poszerzenia wiedzy i obrazu zaburzenia. Warto. <\/p>\n\n\n\n