Pami\u0119tam, gdy b\u0119d\u0105c jeszcze w podstaw\u00f3wce, jako 12-13 letnia dziewczynka zaczytywa\u0142am si\u0119 K\u0119pi\u0144skim. Wtedy te\u017c, szczeg\u00f3lnie mocno zaintrygowa\u0142a mnie Schizofrenia<\/em> napisana przez tego\u017c s\u0142awnego psychiatr\u0119. Bardzo ciekawi\u0142a mnie „kr\u00f3lewska choroba”. Z fascynacj\u0105 wpatrywa\u0142am si\u0119 w telewizor \u015bledz\u0105c poczynania Johna Nasha w filmie Pi\u0119kny umys\u0142. <\/em>W kontek\u015bcie moich ju\u017c nastoletnich upodoba\u0144, nie spos\u00f3b si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce dos\u0142ownie rzuci\u0142am si\u0119 do lektury, gdy tylko rozerwa\u0142am paczk\u0119 od Wydawnictwa Czarne.<\/p>\n\n\n\n Robert Kolker zgrabnie zebra\u0142 i zamkn\u0105\u0142 w jednej ksi\u0105\u017cce, ca\u0142\u0105 – nie ma\u0142\u0105 – rodzin\u0119. Mimi i Don Galvinowie mieli dwana\u015bcioro dzieci. Czytaj\u0105c o tym, my\u015bl\u0105c o tym, czy nawet teraz – pisz\u0105c, a\u017c przechodz\u0105 mnie ciarki. Nie \u0142atwo wyobrazi\u0107 sobie tak du\u017c\u0105 rodzin\u0119. A jeszcze trudniej wyobrazi\u0107 sobie rodzin\u0119, w kt\u00f3rej dok\u0142adnie po\u0142owa tych dzieci choruje psychicznie. <\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie dzi\u0119ki lekturze, wyobra\u017ca\u0107 sobie tego nie trzeba, wystarczy przeczyta\u0107. Aczkolwiek zdarza\u0142y si\u0119 momenty, \u017ce czyta\u0107 by\u0142o ci\u0119\u017cko. Ogrom po\u015bwi\u0119ce\u0144, cierpienia, przemocy… Ka\u017cda strona, to nie tylko du\u017cy \u0142adunek emocjonalny, ale te\u017c spora dawka wiedzy. <\/p>\n\n\n\n Autor stworzy\u0142 pewnego rodzaju biografi\u0119, opowiada o ca\u0142ej rodzinie, ale te\u017c o poszczeg\u00f3lnych jej „elementach”. Nie zabrak\u0142o tak\u017ce informacji dotycz\u0105cych bada\u0144 nad schizofreni\u0105. Jako \u017ce a\u017c sze\u015bcioro, z dwunastki dzieci zachorowa\u0142o, ca\u0142a familia by\u0142a wr\u0119cz wymarzonym „obiektem” do bada\u0144.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u0119ki Kolkerowi mo\u017cemy przenie\u015b\u0107 si\u0119 do Ameryki z drugiej po\u0142owy XX wieku. Jest to ciekawe z punktu historycznego – kt\u00f3ry dla mnie osobi\u015bcie jest najmniej interesuj\u0105cym w tym kontek\u015bcie. Jest to tak\u017ce podr\u00f3\u017c socjologiczna, obrazuj\u0105ca \u017cycie wielodzietnej rodziny. Lecz to co najbardziej mnie porywa to aspekt psychologiczny. Wewn\u0119trzny \u015bwiat ka\u017cdego i ka\u017cdej z bohaterek jest niesamowicie bogaty zw\u0142aszcza\/mimo choroby.<\/p>\n\n\n\n Rodzina ta intrygowa\u0142a mnie do tego stopnia, \u017ce na koniec poczu\u0142am olbrzymi niedosyt. Chcia\u0142abym wi\u0119cej, cho\u0107 i tak dosta\u0142am wiele. Zapragn\u0119\u0142am, by ksi\u0105\u017cka nie by\u0142a tylko jedna. Zamarzy\u0142a mi si\u0119 ca\u0142a, Galvinowa seria, sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z 14 tom\u00f3w. Ka\u017cdy tom, przypadaj\u0105cy jednej z os\u00f3b. <\/p>\n\n\n\n Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce to nierealne. A wr\u0119cz mog\u0142oby by\u0107 nadu\u017cywaj\u0105ce. Lecz lektura by\u0142a tak dobra, \u017ce pragn\u0119 wi\u0119cej. I my\u015bl\u0119 o olbrzymiej wdzi\u0119czno\u015bci do rodziny za ods\u0142oni\u0119cie si\u0119, otwarto\u015b\u0107 na badania, wsp\u00f3\u0142prac\u0119 i zgod\u0119 na napisanie tej ksi\u0105\u017cki. My\u015bl\u0119 o wdzi\u0119czno\u015bci z punktu widzenia naukowego, docenieniu wk\u0142adu w rozw\u00f3j nauki. Ale tak\u017ce takiej zwyk\u0142ej, ludzkiej, ciekawskiej cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra zosta\u0142a nakarmiona t\u0105 lektur\u0105. <\/p>\n\n\n\n Dawno nie by\u0142am tak wci\u0105gni\u0119ta, tak zachwycona, zafascynowana jak podczas czytania tworu wypuszczonego spod pi\u00f3ra Kolkera. W zasadzie jedyna rzecz, kt\u00f3ra utrudnia\u0142a mi czytanie to mnogo\u015b\u0107 w\u0105tk\u00f3w i os\u00f3b. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce bohaterowie mi si\u0119 mylili. Czasem gubi\u0142am si\u0119 w tym, kt\u00f3ry brat to kt\u00f3ry. Pewnie st\u0105d te\u017c narodziny pomys\u0142u, \u017ce chcia\u0142abym czterna\u015bcie tom\u00f3w, aby by\u0142o mi \u0142atwiej. <\/p>\n\n\n\n Lecz tw\u00f3rcy wyszli tu z pewnego rodzaju uk\u0142onem w stron\u0119 czytaczek i czytaczy, u\u0142atwili nam t\u0119 podr\u00f3\u017c zaznaczaj\u0105c przy ka\u017cdym rozdziale kogo b\u0119dzie dotyczy\u0107 opowie\u015b\u0107. Jedna ze stron te\u017c okaza\u0142a si\u0119 pomocna, bo tam jednym ci\u0105giem w tek\u015bcie, by\u0142o napisane kto zachorowa\u0142, a kto nie. Niby niewielka rzecz, a mocno u\u0142atwiaj\u0105ca. <\/p>\n\n\n\n Z niewielkich, ale wa\u017cnych dla mnie rzeczy jest te\u017c masa przypis\u00f3w i obszerna bibliografia, zebrana na ostatnich stronach. I to z pewno\u015bci\u0105 jest co\u015b, do czego b\u0119d\u0119 jeszcze wraca\u0107, zagl\u0105da\u0107, doczytywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n W ciemnej dolinie Rodzinna tragedia i\u00a0tajemnica schizofrenii<\/em> to po prostu rewelacyjna ksi\u0105\u017cka. To tak jakbym mia\u0142a powiedzie\u0107 o niej w skr\u00f3cie. Du\u017cym skr\u00f3cie. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie ma si\u0119 co d\u0142u\u017cej rozpisywa\u0107, proponuj\u0119 przekona\u0107 si\u0119 na w\u0142asne oczy. Do\u015bwiadczy\u0107 tego. Bo to naprawd\u0119 mocne i dobre do\u015bwiadczenie. Polecam ca\u0142ym sercem!<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/wciemnej.png\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n