{"id":275,"date":"2022-01-23T21:24:50","date_gmt":"2022-01-23T21:24:50","guid":{"rendered":"http:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/?p=275"},"modified":"2022-02-15T13:30:30","modified_gmt":"2022-02-15T13:30:30","slug":"stajac-sie-soba-pamietnik-psychiatry-irvin-d-yalom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ambiwalencja.pl\/blog\/stajac-sie-soba-pamietnik-psychiatry-irvin-d-yalom\/","title":{"rendered":"Staj\u0105c si\u0119 sob\u0105. Pami\u0119tnik psychiatry – Irvin D. Yalom"},"content":{"rendered":"\n

Staj\u0105c si\u0119 sob\u0105. Pami\u0119tnik psychiatry <\/em>to kolejna publikacja pi\u00f3ra Yaloma. Jednak tym razem inna, jeszcze bardziej osobista ni\u017c dot\u0105d tu prezentowane. <\/p>\n\n\n\n

Autor otwiera drzwi, nie tylko zapraszaj\u0105c nas do swojego domu, ale tak\u017ce do swojego serca. Opowiada nam o swoim \u017cyciu, zaczynaj\u0105c od najm\u0142odszych lat, ko\u0144cz\u0105c na staro\u015bci. Pisze o rado\u015bciach, ale tak\u017ce o swych l\u0119kach. Mimo i\u017c jest szanowanym psychiatr\u0105, wieloletnim psychoterapeut\u0105, osob\u0105 podziwian\u0105, respektowan\u0105 i przez wielu stawian\u0105 za wz\u00f3r, jest tak\u017ce cz\u0142owiekiem. Zwyk\u0142ym cz\u0142owiekiem.<\/p>\n\n\n\n

Yalom nie boi si\u0119 tej zwyk\u0142o\u015bci. Nie ucieka od tej przeci\u0119tno\u015bci. Akceptuje to i nie l\u0119ka si\u0119 pokaza\u0107 tego, \u017ce jest po prostu ludzki. I ta ludzko\u015b\u0107 w nim, od zawsze mnie urzeka\u0142a. Od zawsze mnie fascynowa\u0142a. Mimo wielkiego dorobku naukowego, wielu do\u015bwiadcze\u0144, pokazuje nam, \u017ce jest jak ka\u017cdy z nas. \u017be ma s\u0142abo\u015bci. Ma gorsze momenty w \u017cyciu. Boi si\u0119. Z\u0142o\u015bci. Wzrusza. P\u0142acze. Cieszy si\u0119, by p\u00f3\u017aniej si\u0119 smuci\u0107. Smuci si\u0119, a nast\u0119pnie raduje. Jest pe\u0142en emocji, pe\u0142en \u017cycia. I w\u0142a\u015bnie tym \u017cyciem i emocjami dzieli si\u0119 z nami. Przelewa na papier i wr\u0119cza nam, czytelnikom, kt\u00f3rzy mog\u0105 z tego czerpa\u0107, uczy\u0107 si\u0119, ale te\u017c znormalizowa\u0107 niekt\u00f3re z zachowa\u0144 w swoim \u017cyciu. Przeczyta\u0107, obejrze\u0107, przyjrze\u0107 si\u0119 i poczu\u0107 si\u0119 lepiej ze sob\u0105, ze swym \u017cyciem, decyzjami, uczuciami… Bo wszyscy jeste\u015bmy lud\u017ami. I cho\u0107 tak r\u00f3\u017cni, to jednak bardzo podobni. <\/p>\n\n\n\n

\nhttps:\/\/www.instagram.com\/p\/CY_UbZINgeP\/\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n

Ksi\u0105\u017cka sk\u0142ada si\u0119 z 40. rozdzia\u0142\u00f3w „g\u0142\u00f3wnych” – tak to nazwijmy – oraz dodatkowo eseju Wzywam policj\u0119<\/em> napisanego z Robertem L. Brentem i wywiadu. Rozdzia\u0142y pogrupowane s\u0105 mniej wi\u0119cej chronologicznie. Pocz\u0105tkowo przedzieramy si\u0119 przez ci\u0119\u017ckie dzieci\u0144stwo, ma\u0142ego, \u017cydowskiego ch\u0142opca. Towarzyszymy mu w cierpieniu, trudach dorastania, okresie dojrzewania. Yalom zabiera nas na studia, sta\u017ce, do pracy. Zapoznaje nas ze swymi przyjaci\u00f3\u0142mi, rodzin\u0105, kt\u00f3ra nie zawsze okazuje si\u0119 taka jakby\u015bmy tego pragn\u0119li. Na koniec \u015bledzimy dog\u0142\u0119bnie jego prac\u0119, rozwa\u017cania odno\u015bnie emerytury, l\u0119k przed demencj\u0105. W mi\u0119dzyczasie sporo tu odniesie\u0144 czy nawet dos\u0142ownych cytat\u00f3w z innych publikacji. Jako, \u017ce w wi\u0119kszo\u015bci je znam, lekko mnie to irytowa\u0142o. Chwilami mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce to taka reklama ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re ju\u017c wcze\u015bniej by\u0142y wydane. Jakby autor chcia\u0142 zach\u0119ci\u0107 czytelnik\u00f3w do si\u0119gni\u0119cia te\u017c po inne publikacje. Aczkolwiek mo\u017ce to moje subiektywne odczucie, wywo\u0142ane tym, \u017ce pragnienie poznawania \u017cyciorysu autora by\u0142o tak wielkie, \u017ce denerwowa\u0142y mnie jakiekolwiek inne wstawki, zw\u0142aszcza te, kt\u00f3re ju\u017c zna\u0142am.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Yalom jest jednym z tych autor\u00f3w, kt\u00f3rych s\u0142owa mog\u0119 ch\u0142on\u0105\u0107 i ch\u0142on\u0105\u0107 lecz wiecznie mi za ma\u0142o. Ten pami\u0119tnik jest rzecz\u0105 bardzo osobist\u0105 – jak to pami\u0119tniki – i momentami jestem pod wra\u017ceniem wielkiej otwarto\u015bci z jak\u0105 jeste\u015bmy zaproszeni do tego \u015bwiata. M\u00f3j podziw dla tej szczero\u015bci jest przeolbrzymi. Moja fascynacja autorem i jego podej\u015bciem do terapii, ale tak\u017ce do \u017cycia, ro\u015bnie z ka\u017cd\u0105 przeczytan\u0105 publikacj\u0105. I podobnie jak autor, czuj\u0119 l\u0119k na my\u015bl, \u017ce to faktycznie mo\u017ce by\u0107 jego ostatnia ksi\u0105\u017cka. By\u0142aby to wielka szkoda, ale tak\u017ce olbrzymi cios dla psychiatr\u00f3w, psychoterapeut\u00f3w, ale te\u017c wszystkich, kt\u00f3rzy lubi\u0105 po prostu zatopi\u0107 si\u0119 w dobrej lekturze. Staj\u0105c si\u0119 sob\u0105. Pami\u0119tnik psychiatry <\/em>z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 tak\u0105 lektur\u0105 w\u0142a\u015bnie jest i niezale\u017cnie od wykszta\u0142cenia, warto si\u0119 ni\u0105 delektowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n